Ból stóp

Jeśli ból występuje w godzinach porannych, tuż po wstaniu z łóżka, a po rozchodzeniu mija, może oznaczać zapalenie stawów lub powięzi podeszwy. Zabarwienie palców może świadczyć też o dnie moczanowej. Jeśli problem nie ustaje, powinniśmy zwrócić się o pomoc do lekarza rodzinnego, który skieruje nas dalej i zapewni odpowiednią opiekę medyczną.

Ból stóp w ciągu dnia może sygnalizować kontuzję lub złamanie kości stopy. Prawdopodobnie będzie musiała być unieruchomiona na przykład za pomocą gipsu. Przyczyną bólu stóp bywa również osteoporoza.

Drętwienie stóp

Może sygnalizować problemy z krążeniem, chorobę naczyń obwodowych, cukrzycę lub zwężenie tętnic. Brak odpowiedniego leczenie i bagatelizowanie dolegliwości może doprowadzić nawet do utraty czucia w stopie.

Swędzenie skóry

Krótkotrwałe swędzenie skóry stóp może pojawić się u każdego, jednak jeśli problem utrzymuje się przez dłuższy czas, możemy podejrzewać u siebie grzybicę. Objaw ten występuje także przy atopowym zapaleniu skóry. Drapanie może przynieść jedynie chwilową ulgę, dlatego warto jak najszybciej rozpoznać przyczynę dolegliwości. Może w tym pomóc jedynie trafna diagnoza lekarza, który przypisze pacjentowi leki doustne lub miejscowe.

Zimne stopy

Często słusznie kojarzą nam się z niedostatecznym przepływem krwi w kończynach. Przyczyną mogą być też powikłania po chorobie czy problemy z sercem.

Przebarwienia na stopach

Plamy na stopach mogą oznaczać schorzenie związane z żyłami i naczyniami włosowatymi. Z takimi dolegliwościami zgłaszamy się do dermatologa.

Wrastający paznokieć

Przyczyną często bywa niewłaściwe obcinanie paznokci. Powinniśmy robić to „na prosto”. Leczenie polega na chirurgicznym wycięciu brzegu paznokcia oraz jego łożyska, co pozwala ponownie uzyskać pożądany kształt.

Przykry zapach stóp

Ten wstydliwy problem może mieć wiele przyczyn. Aby jemu zapobiec, warto nosić obuwie z oddychającego materiału i unikać skarpet ze sztucznych włókien. Pomocą będą też dezodoranty do stóp.

Artykuł Nietypowe objawy stóp – co mogą oznaczać? pochodzi z serwisu Zdrowie Stóp.

Jak unikać kontuzji?

Przede wszystkim bardzo ważna jest rozgrzewka. Znacznie minimalizuje ona ryzyko wystąpienia urazu. Intensywność treningu powinna wzrastać stopniowo. Rozgrzewka powinna trwać 10-15 minut.  Ćwiczenia powinny być dostosowane do poziomu kondycji osoby je wykonującej. Najlepiej skorzystać z pomocy specjalisty, jakim jest trener personalny.

Bardzo istotnym czynnikiem jest tempo wykonywanych ćwiczeń oraz odpowiednie przerwy pomiędzy seriami. Musimy zwracać uwagę na oddech oraz ruchy wykonywać płynnie.

Jeśli odczuwamy ból najlepiej nie robić nic na siłę i przerwać trening. Ćwiczenie mimo kontuzji tylko pogorszy sprawę. O wiele lepiej poświęcić czas na rozciąganie mięśni i regenerację organizmu. Warto skorzystać też z pomocy fizjoterapeuty.

Uszkodzenie ścięgna Achillesa

Ścięgno Achillesa umożliwia zginanie stopy, wspinanie się na palce i skakanie. Z wiekiem staje się mniej wytrzymałe i niekiedy ulega uszkodzeniu. Przyczyną jest w wielu przypadkach też duże obciążenie stóp przez nadmiar kilogramów. Bardzo istotna jest wyżej wymieniona rozgrzewka przed wysiłkiem fizycznym. Raz uszkodzone ścięgno Achillesa może łatwiej ulegać ponownej kontuzji.

Choroba Mortona

Nerwiak Mortona jest guzem tworzącym się wzdłuż nerwu podeszwowego. Najczęściej występuje u kobiet między 40 a 50 rokiem życia. Przyczyną może być zaniedbane płaskostopie, przeciążenie stopy oraz schorzenia w obrębie nerwu podeszwowego. W celu postawienia diagnozy należy udać się na wizytę do podologa.

 Zapalenie rozcięgna podeszwowego

To częsty problem biegaczy, ale nie tylko. Tkanka ulega mikropęknięciom, które następnie wywołują stan zapalny. Niewłaściwe leczenie może prowadzić do powstawania narośli kostnej zwaną ostrogą. Na co zwrócić uwagę, by uniknąć kontuzji?

• Noś wygodne, odpowiednio dobrane obuwie,
• Unikaj biegania po nierównym terenie lub zbyt twardej nawierzchni,
• Przed treningiem wykonuj rozgrzewkę.

Trzeba przyznać, że na powstawanie wielu dolegliwości mamy wpływ my sami poprzez codzienne dobre lub złe nawyki. Możesz uniknąć kontuzji i nie rezygnować z uprawiania ulubionej dyscypliny sportu. Stosuj powyższe rady i ciesz się życiem bez urazów!

Artykuł Najczęstsze kontuzje nóg i stóp – jak ich unikać? pochodzi z serwisu Zdrowie Stóp.

Na czym polega choroba Haglunda-Severa?

Choroba Haglunda-Severa (stopa Haglunda) początkowo przebiega z niewielkim ogniskiem martwicy w obrębie warstwy podchrzęstnej pięty. Do rozwoju martwicy dochodzi w wyniku niedostatecznego dotlenienia tkanek. To z kolei zwykle jest następstwem nacisku na piętę, mikrourazów, zaburzeń hormonalnych, czy też nadmiernego przeciążenia w przypadku dzieci aktywnych fizycznie. Często przyczyną jest uraz ścięgna Achillesa, które jest połączone z kością piętową. Zaburzenia takie jak stopa wydrążona, czy koślawość tyłostopia również zwiększają prawdopodobieństwo rozwoju jałowej martwicy kości piętowej.

Choroba ta najczęściej dotyka dzieci oraz młodzieży w okresie pokwitania. Jej rozwój może się wiązać z zerwaniem połączenia między krążeniem nasadowym, a przynasadowym. Rozwijająca się jałowa martwica kości pięty może trwać nawet półtora roku. Ze względu na okres wzrostu u najmłodszych, a tym samym szybką przebudowę kości, części zajęte martwicą regenerują się. W niektórych przypadkach może jednak dojść do deformacji, które pozostają pomimo cofnięcia się choroby.

Jakie są objawy choroby Haglunda-Severa?  

Początkowo u dzieci i młodzieży z chorobą Haglunda-Severa pojawia się niewielki ból w okolicy pięty. Dolegliwości bólowe nasilają się zwłaszcza po długotrwałym chodzeniu lub bieganiu. W miarę rozwoju schorzenia ból po aktywności fizycznej może być tak duży, że wymusza częste robienie przerwy, bądź stawianie stopy w nienaturalnej pozycji, z pominięciem pięty.

Zmiany zachodzące w tkankach u osób chorujących na deformacje Haglunda widoczne są jedynie na zdjęciu wykonanym podczas badania RTG. Zauważalne mogą być zwapnienia w obrębie kości piętowej, a także obumarcie tkanki kostnej oraz jej fragmentacja. Kontrola za pomocą badań rentgenowskich ma na celu przede wszystkim określenie, czy kość piętowa goi się prawidłowo.

Artykuł Choroba Haglunda-Severa – przyczyny i objawy pochodzi z serwisu Zdrowie Stóp.

Czym jest zapalenie rozcięgna podeszwowego?

Rozcięgno podeszwowe zbudowane jest z tkanki łącznej, która przebiega pomiędzy palcami u stóp, a piętą. Od zewnętrznej strony rozcięgno podeszwowe pokryte jest warstwą tkanki tłuszczowej. Dzięki zbitej i wytrzymałej strukturze ścięgno to pełni funkcję amortyzującą podczas chodzenia, a także warunkuje zachowanie prawidłowego łuku stopy.

Podczas chodzenia wywierany jest duży nacisk na stopę, zwłaszcza na część łączącą rozcięgno podeszwowe z guzkiem piętowym. Natomiast aktywność fizyczna, głównie bieganie i skakanie, zwiększa nacisk na stopę nawet dwukrotnie.

Pod wpływem drażnienia rozcięgna podeszwowego może dochodzić do mikrouszkodzeń, co kolejno inicjuje w organizmie reakcję obronną. Często dochodzi więc do rozwoju stanu zapalnego lub zmian zwyrodnieniowych, co określa się jako zapalenie rozcięgna podeszwowego stopy. Chorzy mogą odczuwać silny ból zlokalizowany głównie w okolicy pięty i nasilający się po aktywności. Niekiedy pojawia się również obrzęk, a przy braku leczenia może dochodzić do rozwoju ostrogi piętowej.

Zapalenie rozcięgna podeszwowego stopy – czynniki zwiększające ryzyko choroby

Na zapalenie rozcięgna podeszwowego stopy szczególnie narażone są osoby z nadwagą, a także osoby, który ze względu na rodzaj pracy lub uprawiany sport narażają stopy na przesilenie. Co ważne, nie tylko praca wymagająca częstego chodzenia zwiększa ryzyko rozwoju choroby, ale także długotrwałe przebywanie w pozycji stojącej, czy noszenie nieodpowiedniego obuwia.

Ponadto, na zapalenie rozcięgna podeszwowego bardziej narażone są osoby z wadami w budowie stopy, takimi jak płaskostopie podłużne, czy wady w budowie tyłostopia. Również wiek ma istotne znaczenie, ponieważ wraz z upływem lat dochodzi do osłabienia włókien kolagenowych oraz utraty tkanki tłuszczowej zabezpieczającej rozcięgno podeszwowe stopy.

Jak wygląda leczenie zapalenie rozcięgna podeszwowego?

Zapalenie rozcięgna podeszwowego stopy nie powinno być lekceważone, ponieważ może prowadzić do zaburzenia zdolności chodzenia pod wpływem silnego bólu oraz do rozwoju deformacji stopy. Co ważne, leczenie zawsze powinno odbywać się pod okiem specjalisty, gdyż niekiedy wymaga stosowania doustnych leków dostępnych z przepisu lekarza.

Podstawą jest jednak odpowiednia rehabilitacja, a także odciążenie stopy. W skrajnych przypadkach przy zaawansowanym stopniu choroby przeprowadza się zabiegi chirurgiczne.

Artykuł Zapalenie rozcięgna podeszwowego stopy – przyczyny i leczenie pochodzi z serwisu Zdrowie Stóp.

Co to jest ostroga piętowa?

Ostrogi piętowe to niewielkie, osiągające zwykle kilka milimetrów, wyrostki kości piętowej pojawiające się na stronie podeszwowej. Wyjaśniając, ostroga jest naroślą na kości pięty. Wbrew pozorom ostrogi piętowe nie są jednak bolesne oraz trafniej byłoby nazwać je objawem, a nie przyczyną choroby.

W rzeczywistości do rozwoju ostrogi piętowej dochodzi w wyniku toczącego się stanu zapalnego w obrębie powięzi stopy. Pod wpływem wielu czynników, głównie nadmiernego obciążenia stopy, może dojść do rozwoju stanu zapalnego tkanki łącznej włóknistej stopy, która jest zlokalizowana między kłębem palucha, a piętą. Stan zapalny jest wówczas przyczyną bólu pięty, nasilającego się zwłaszcza podczas nacisku.

Jak rozwija się ostroga piętowa?

Powięź podeszwy w ludzkim organizmie stanowi zabezpieczenie największej kości stopy, czyli kości piętowej. Łączy się ona z kością piętową oraz z kośćmi palucha stanowiąc wytrzymałą tkanką pokrytą warstwą tłuszczową i zabezpiecza stopy podczas chodzenia.

Jeśli dojdzie do ścieńczenia warstwy tłuszczowej w wyniku nadmiernego, długotrwałego nacisku, wówczas powięź stopy jest drażniona, co inicjuje rozwój stanu zapalnego. Z kolei nieleczone zapalenie powięzi stopy może skutkować rozwojem narośli na kości, co określane jest jako ostrogi piętowe.

Ostrogi piętowe – czynniki zwiększające ryzyko stanu zapalnego powięzi stopy

Ostrogi piętowe rozwijają pod wpływem osłabienia oraz stanu zapalnego powięzi stopy. Czynniki predysponujące do występowania tego schorzenia to przede wszystkim trwające przewlekle, nadmierne obciążanie stóp.

Choroba najczęściej rozwija się u sportowców, którzy ze względu na intensywne ćwiczenia narażają stopy na przeciążenie. Warto zaznaczyć, że istotne znaczenie ma dobór odpowiedniego obuwia, które może zapewnić stopom amortyzację, a tym samym zmniejszyć ryzyko przykrych dolegliwości.

Ostrogi piętowe mogą pojawiać się również u kobiet noszących buty na wysokim obcasie, a także u osób starszych, które są narażone na schorzenia stóp ze względu na współistniejące choroby, głównie zwyrodnieniowe oraz osłabienie kości.

Co więcej, także nieprawidłowy chód oraz wady w budowie stopy zwiększają ryzyko rozwoju ostrogi piętowej:

• płaskostopie,
• wysoki łuk stopy,
• stany zapalne stawów.

Artykuł Ostrogi piętowe – czym jest ta choroba i jak dochodzi do jej rozwoju pochodzi z serwisu Zdrowie Stóp.