Aloes – najważniejsze właściwości stosowane w ziołolecznictwie

Od wieków wiadomo, że sok z aloesu wpływa korzystnie na zdrowie. Roślina, choć w ponad 90% składa się z wody, zawiera także związki ważne dla zdrowia. W aloesie znajdują się m.in.:

• kwasy tłuszczowe,
• kwasy organiczne,
• polisacharydy,
• aminokwasy,
• witaminy,
• sole mineralne,
• antyoksydanty.

Nazwy poszczególnych związków niewiele mówią, jednak ich właściwości są doskonale znane na całym świecie. Wspomniane polisacharydy usprawniają pracę przewodu pokarmowego, dzięki czemu picie soku z aloesu stanowi wsparcie w leczeniu dolegliwości, takich jak m.in. wrzody żołądka i dwunastnicy.

Aloes stosowany doustnie wspomaga także normowanie gospodarki lipidowej oraz zachowanie prawidłowego poziomu cukru we krwi. Wyciągi z rośliny stosuje się w przypadku dolegliwości wątrobowych oraz jako sposób na zwiększenie apetytu.

Właściwości aloesu stosowanego zewnętrznie

Roślina stanowiąca dekorację domowego parapetu jest zawsze w zasięgu ręki, a świeży pęd po przecięciu służy w przypadku wielu schorzeń skórnych. Przyłożenie pędu aloesu w miejscu ukąszenia owada lub wystąpienia podrażnień koi dolegliwości bólowe, zmniejsza obrzęk i zaczerwienienie.

Aloes stosowany miejscowo oraz doustnie zwalcza drobnoustroje bakteryjne, dlatego też roślina znajduje zastosowanie zarówno przy infekcjach górnych dróg oddechowych, jak i w przypadku zakażeń skóry.

Związki aktywne zawarte w aloesie zwalczają bakterie, ale także wirusy oraz drobnoustroje grzybicze. Aloes jest więc z powodzeniem wykorzystywany do leczenia m.in. grzybicy skóry.

Co ważne, aloes zawiera kwas salicylowy, który wykazuje działanie przeciwzapalne oraz przeciwbólowe. Roślina jest doskonałym remedium na wszelkie dolegliwości skórne, które wiążą się z dyskomfortem i podrażnieniami.

Osoby, które maja problem z nawracającymi epizodami grzybicy, powinny wypróbować codziennego stosowania żelu lub soku z aloesu. Działanie przeciwgrzybicze oraz przeciwzapalne skutecznie hamuje rozwój drobnoustrojów. Co więcej, aloes działa również wzmacniająco na skórę, która przy regularnym stosowaniu rośliny staje się znacznie bardziej odporna na infekcje.

Artykuł Aloes na grzybicę stóp – czy to działa? pochodzi z serwisu Zdrowie Stóp.

Właściwości olejku pichtowego

Olejek z jodły syberyjskiej znany jest jako środek stosowany przy przeziębieniu. Jego właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe sprawdzają się doskonale również po zastosowaniu zewnętrznie.

Stopy są partią ciała najbardziej narażoną na kontakt z drobnoustrojami, dlatego też odkażające działanie olejku pichtowego jest bardzo pożądane do pielęgnacji stóp. Co więcej, olejek pichtowy wykazuje również działanie przeciwgrzybicze, a to jeszcze bardziej przekonuje do stosowania go zewnętrznie na stopy.

Po olejek pichtowy warto więc sięgać w przypadku otarć, trudno gojących się ran, czy nawet owrzodzeń, liszajów i stanów zapalnych.

Kolejnym istotnym działaniem olejku z sosny syberyjskiej jest wpływ na krążenie. Smarowanie stóp olejkiem pichtowym usprawnia mikrokrążenie i rozgrzewa skórę. Dzięki temu preparat ten może być stosowany w przypadku odmrożenia, czy uczucia zimnych stóp i dłoni. Działanie rozgrzewające łagodzi również bóle reumatycznego i przynosi ukojenie zmęczonym stopom.

Jak stosować olejek pichtowy?  

Olejek pichtowy jest stosunkowo nietrwały, dlatego należy go przechowywać w chłodnym miejscu z dala od promieni słonecznych, najlepiej w ciemnej buteleczce. Po kilka kropli warto sięgać podczas domowych zabiegów kosmetycznych nie tylko na stopy, ale również na dłonie i twarz.

Kilka kropli olejki pichtowego warto dodawać do kąpieli stóp, a nawet do kąpieli całego ciała. Osoby, które chcą wzmocnić działanie olejku z jodły mogą wcierać go w stopy. W tym przypadku warto wymieszać olejek z dowolnym olejem roślinnym, najlepiej z oliwą. Mieszankę przyrządzamy w proporcjach 1:1, co oznacza, że np. 10 kropli olejku mieszamy z 10 kroplami oliwy.

Olejek pichtowy można łączyć również z wazeliną lub dowolnym kremem, balsamem, czy maseczką do stóp. Mogą to być preparaty gotowe, jak również domowe maseczki przyrządzane z innych składników. Intensywny aromat olejku pichtowego i jego właściwości pielęgnujące skórę są doskonałym remedium na zmęczone stopy.

Artykuł Olejek pichtowy w pielęgnacji stóp – odkaża, goi podrażnienia i odmładza skórę! pochodzi z serwisu Zdrowie Stóp.

Przede wszystkim musimy ustalić problemy naszych stóp. Będziemy mogli wtedy idealnie dobrać kosmetyki. Poza tym warto zwracać większą uwagę na składy produktów niż samą markę czy cenę. Oto przykłady czego powinieneś szukać, mając konkretną dolegliwość.

Problemy z poceniem się stóp

Przyczyną tego wstydliwego problemu może być stres, niewłaściwie dobrane buty lub skarpety. Bywa jednak, że problem jest poważniejszy i wtedy warto zastosować odpowiednie kosmetyki. Kremy powinny zawierać substancje odświeżające i nawilżające. Zaleca się szukać takich, które mają w składzie:

• Aloes,
• Miętę,
• Sole glinu,
• Rozmaryn,
• Szałwię.

Jeśli problem jest bardzo uciążliwy, warto dodatkowo zastosować dezodorant.

Przesuszone stopy

Takie stopy wyraźnie potrzebują odżywienia i regeneracji. Szczególnie latem stopy są narażone na różne czynniki zewnętrzne. Chodzimy wtedy boso i podrażniamy swoje pięty, które pękają i wyglądają nieestetycznie. Zwróć uwagę na następujące składniki kremów:

• Mocznik,
• Gliceryna,
• Pantenol,
• Witamina A,
• Witamina E,
• Lanolina,
• Kwas mlekowy.

Zmęczone stopy

Po całym dniu pracy każdy miewa zmęczone, opuchnięte stopy. Krem lub żel powinien być chłodzący, dawać natychmiastowe uczucie świeżości i odprężenia. Produkt ma poprawiać mikrokrążenie i głęboko regenerować. Dobrze sprawdzi się kosmetyk zawierający, którąś z następujących substancji aktywnych:

• Olejek rozmarynowy,
• Olejek szałwiowy,
• Ekstrakt z lawendy,
• Olejek manuka,
• Olejek miętowy,
• Octowinian glinu,
• Wosk pszczeli.

Grzybica stóp

To poważna choroba skóry wymagająca konsultacji z dermatologiem. Najczęściej można się nią zarazić na basenie. Stosowanie antybiotyków bywa jednym z czynników nasilających wystąpienie grzybicy. Warto zaopatrzyć się w kremy mające w składzie:

• Triclosan,
• Clotrimazol,
• Olejek z drzewa herbacianego,
• Terbinafina.

Wiele maści na grzybicę można dostać bez recepty.

Jak stosować krem do stóp?

Kremy do stóp różnią się ceną, konsystencją i składem. Warto wybrać taki, który będzie dostosowany do naszych potrzeb. Ważne jest regularne stosowanie i systematyczność. Kremy o gęstej, tłustej konsystencji najlepiej stosować na noc. Na stopy możemy założyć bawełniane skarpety, ponieważ ciepło wzmaga działanie kosmetyku.

Artykuł Jakie wybierać kremy do stóp? pochodzi z serwisu Zdrowie Stóp.

Grzybica stóp – jak dochodzi do zakażenia drobnoustrojami grzybiczymi?

Do zakażenia grzybiczego dochodzi po kontakcie z drobnoustrojem. Przetrwalniki grzybów są mikroskopijnych rozmiarów, dlatego z łatwością przedostają się na podłogę oraz przedmioty dotknięte przez stopę osoby zakażonej. Grzybica stóp jest chorobą zaliczaną do bardzo zaraźliwych.

Do kontaktu z grzybem najczęściej dochodzi w miejscach publicznych, takich jak sauny, baseny, wspólny prysznic. Grzybicą można się zarazić korzystając ze wspólnych ręczników, czy zakładając buty należące do osoby chorej.

Co ważne, zarodniki grzybów mogą przeżyć poza ludzkim organizmem nawet kilka miesięcy. Chorobotwórcze grzyby mogą również być przenoszone na sierści zwierząt, także domowych. Do zakażenia może więc dojść praktycznie w każdym miejscu, gdzie chodzimy boso, np. po kontakcie z glebą lub piaskiem.

Objawy grzybicy

Objawy grzybicy mogą znacząco różnić się w zależności od rodzaju grzyba, który zainfekował stopę, a także od stopnia zaawansowania choroby, czy indywidualnej reakcji organizmu. Grzybica najczęściej rozwija się na podeszwach stóp oraz w obrębie czwartego i piątego palca, a także w przestrzeniach między palcami. Może obejmować jedną lub obie stopy, niekiedy przechodzi również na paznokcie, a także na inne części ciała.

Początkowo infekcja może nie wywoływać żadnych objawów. Kolejno zwykle pojawia się swędzenie, narastające wraz z rozwojem infekcji oraz dochodzi nieprzyjemny zapach. Już te sygnały powinny skłonić do leczenia.

W dalszym etapie rozwoju grzybicy chorzy mogą obserwować objawy takie jak:

• tkliwość stopy;
• uporczywy świąd;
• pieczenie, a nawet ból;
• narastający stan zapalny i zaczerwienie;
• sucha, łuszcząca się skóra;
• zrogowaciała, gruba warstwa naskórka;
• bolesne pęknięcia (szczeliny), które mogą zostać zainfekowane przez bakterie;
• swędząca, wypukła wysypka.

Czynniki zwiększające ryzyko zakażenia oraz nawrotów grzybicy

Grzybica jest powszechnie występującą chorobą, dlatego bardzo często jesteśmy narażeni na kontakt z drobnoustrojami. Jednak nie u każdego, kto miał kontakt z grzybami odpowiedzialnymi za rozwój infekcji rozwija się zakażenie grzybicze.

Istnieje szereg czynników predysponujących do rozwoju infekcji grzybiczej na stopach. Osoby, które z przyczyn zdrowotnych oraz środowiskowych są bardziej narażone na zakażenie powinny zwracać szczególną uwagę na kondycję swoich stóp.

Gdy dojedzie do kontaktu z drobnoustrojem grzybiczym, zdrowy organizm z prawidłowym płaszczem ochronnym na skórze jest wstanie zwalczyć zarazki zanim przenikną do skóry. Istotny wpływ na mikroflorę oraz kondycję skóry ma układ odpornościowy. Wyróżniamy choroby, które ze względu na powikłania dotyczące stóp osłabiają zdolność skóry do regeneracji. Również styl życia, rodzaj obuwia, praca, czy pielęgnacja stóp mają istotne znaczenie w przypadku grzybicy.

Czynniki zwiększające ryzyko rozwoju grzybicy stóp to m.in.:

• praca wymagająca noszenia grubego obuwia, głównie gumowego;
• narażenie stóp na długotrwałą wilgoć;
• nieodpowiednia higiena stóp, w tym nadmierna, np. zbyt częste wykonywanie peelingów i ścieranie naskórka;
• starszy wiek;
• nadmierna potliwość stóp;
• długotrwałe przyjmowanie antybiotyków;
• osłabienie układu immunologicznego;
• cukrzyca;
• zaburzenia krążenia w naczyniach żylnych stóp.

Artykuł Grzybica stóp – objawy i przyczyny infekcji grzybiczej pochodzi z serwisu Zdrowie Stóp.