Jak rozpoznać entezopatię – objawy i badania  

Entezopatia, czyli zmiany wynikające z przeciążenia mięśni lub ścięgien, to m.in. schorzenia takie jak zapalenie więzadła rzepki (kolano skoczka), zapalenie rozcięgna podeszwowego, czy ścięgna piętowego. Są to często spotykane urazy, zwłaszcza u sportowców i amatorów intensywnych ćwiczeń. Osoby takie są szczególnie narażone na urazy. Pamiętajmy, że żadnego niepokojącego objawu nie należy lekceważyć, ponieważ entezopatie mają charakter postępujący i wymagają leczenia.

Udając się do specjalisty pierwszym krokiem jest rozmowa polegająca na przedstawieniu objawów. W przypadku entezopatii dolegliwości mogą być odczuwalne ze zmiennym nasileniem. Zdarza się, że ból pojawia, po czym mija, co trwa nawet przez kilka miesięcy, zanim udamy się do lekarza. Może dochodzić do dolegliwości takich jak:

• ból po dotknięciu, nasilający się po wysiłku lub trwający nieustannie;
• ból promieniujący na inne okolice;
• obrzęk w miejscu przyczepu ścięgna;
• uczucie luźnego, uciekające stawu, głównie w przypadku stawu kolanowego;
• trzeszczenie w stawie;
• niekiedy wyczuwalne przerwanie ścięgna;
• osłabione krążenie krwi w miejscu urazu;
• problemy w wykonywaniu ruchów;
• osłabienie mięśni.

Poza wywiadem lekarz zwykle zaleca wykonanie badania ultrasonograficznego (USG), które pozwala na ocenę zmian. Na podstawie USG można ocenić stopień ubytku w ścięgnach oraz rozpoznać ewentualne zwłóknienia.

Jak leczy się entezopatie?

W przypadku łagodnej entezopatii zwykle stosuje się leczenie zachowawcze. Zaleca się przede wszystkim stosowanie chłodnych okładów oraz przyjmowanie doustnych leków przeciwzapalnych. Najczęściej osoby po urazie przyjmują preparaty z substancją z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), ponieważ wykazują one działanie przeciwzapalne, a tym samym wspomagają zapanowanie nad dolegliwościami. W wielu przypadkach podaje się także sterydowe środki przeciwzapalne.

Przy bardzo nasilonych objawach wykonuje się zastrzyki z substancją przeciwzapalną wprost do chorego miejsca. Lekarz może zalecić także usztywnienie poprzez noszenie odpowiednio dobranych stabilizatorów. Zmniejszenie ruchomości, a tym samym odciążenie zmienionej chorobowo partii przyśpiesza regenerację.

Nierozłącznym elementem leczenia entezopatii jest rehabilitacja. Seria odpowiednio wykonywanych ćwiczeń wspomaga leczenie, a także zmniejsza ryzyko ponownego wystąpienia zmian przeciążeniowo-zwyrodnieniowych.

W skrajnych przypadkach, gdy leczenie zachowawcze i fizjoterapia nie przynoszą pożądanych efektów, konieczne może okazać się wykonanie zabiegu chirurgicznego.

Artykuł Jak wygląda leczenie entezopatii? pochodzi z serwisu Zdrowie Stóp.

Co to jest kinesiotaping?

Kinesiotaping polega na aplikacji na skórę specjalistycznych taśm. Zabieg taki powinien być przeprowadzany przez fizjoterapeutę, który potrafi umieścić taśmy w odpowiedni sposób.

Metoda ta skutecznie wspiera leczenie urazów. Co ważne, nie stosuje się w tym przypadku substancji działających po podaniu doustnym, czy miejscowym. Taśmy nie są niczym nasączone, a ich działanie opiera się jedynie na łagodnie mechanicznej stymulacji. Nie ma również mowy o jakiejkolwiek ingerencji w ciągłość skóry.

Działanie kinesiotapingu opiera się jedynie na łagodnym wymuszeniu odpowiedniego napięcia mięśni i ścięgien lub zmniejszeniu tego napięcia. Dzięki temu kinesiotaping może zmniejszać dolegliwości bólowe po urazach, a także przyśpieszać regenerację chorych tkanek. Co więcej, metoda ta nie wymaga praktycznie żadnego wysiłku ze strony Pacjenta.

Jak działa kinesiotaping?

Na wybraną partię ciała, często na stopę w miejscu stawu skokowego lub na łydkę, nakłada się specjalne taśmy, które należy nosić nieustannie podczas trwania terapii. Odpowiednio umieszczone plastry oddziałują na mięśnie, stawy i ścięgna, również te, które pracują niezależnie od naszej woli.

Taping sprawia, że w obrębie tkanek stopy następuje m.in.:

• zmniejszenie dolegliwości bólowych;
• poprawa krążenie krwi oraz limfy;
• stabilizacja wybranych stawów;
• normalizacja napięcia mięśniowego.

Kiedy stosuje się kinesiotaping?

Kinesiotaping znajduje szczególne zastosowanie u sportowców, którzy są najbardziej narażeni na urazy dotyczące narządu ruchu. Metoda ta stanowi wsparcie fizjoterapii, jak również stosowana jest jako profilaktyka przeciw urazom. Korzystny wpływ na tkanki wykorzystuje się nie tylko w ortopedii, ale także m.in. w neurologii, ginekologii, pediatrii, czy onkologii.

Zabiegom kinesiotapingu często poddaje się osoby, które mają problemy, takie jak np.:

• osłabienie mięśni;
• urazy ścięgna Achillesa;
• obrzęki kończyn;
• bóle kończyn i kręgosłupa;
• wady postawy;
• naciągnięcia mięśni i ścięgien;
• bóle stawowe;
• entezopatie, np. ostroga piętowa;
• schorzenia zwyrodnieniowe stawów;
• trudno gojące się rany.

Artykuł Kinesiotaping – co to takiego? pochodzi z serwisu Zdrowie Stóp.

Co to jest supinacja? 

Supinacja nie jest schorzeniem, a naturalnym ruchem stawów polegającym na odwróceniu części kończyny w kierunku przeciwnym do jej ułożenia, w tym przypadku na zewnątrz. Dzięki supinacji, czyli odwróconej rotacji człowiek posiada zdolność chodzenia.

Gdy supinacja stopy jest nadmierna, wówczas cały ciężar ciała opiera się na zewnętrznej części stopy. Zjawisko takie jest niekorzystne i może prowadzić do wielu schorzeń. Wśród następstw niekorygowanej supinacji stóp warto wymienić m.in. zapalenie powięzi podeszwy, czy skręcenia kostki i zapalenia ścięgna Achillesa.

Nadmierna supinacja może zaburzać prawidłowy chód, a tym samym prowadzić do kontuzji stawu skokowego, a nawet do rozwoju wad postawy oraz bólu kończyn oraz utykania. Problem z nadmierną supinacją jest szczególnie istotny w przypadku osób aktywnych fizycznie.

Jak korygować supinację?

Nadmierne odchylanie stóp na zewnątrz podczas poruszania się należy korygować, najlepiej we współpracy ze specjalistą. Supinację powinien zdiagnozować lekarz, który zaleci dalsze postępowanie. Zdarza się, że odchylenia podczas stawiania stopy są niewielkie, jednak mają znaczenie dla rozwoju ewentualnych kontuzji.

Jednym ze sposobów na korekcję supinacji jest fizjoterapia. Osoby nadmiernie supinujące stopy powinny wyzbyć się tego nawyku poprzez odpowiednie ćwiczenia. W niektórych przypadkach pomocne okazują się również odpowiednie wkładki ortopedyczne. Jednak to specjalista powinien pomóc w ich doborze, ponieważ niewłaściwe mogą zwiększyć ryzyko kontuzji.

Artykuł Zaburzona supinacja stóp – co to takiego? pochodzi z serwisu Zdrowie Stóp.